Aangekomen in Medan

Eindelijk, na een heel lange reis zijn we dan uiteindelijk aangekomen in Medan de op 2 na grootste stad (na Jakarta en Surabaya)van Indonesië. We hebben tijdens de vlucht van Amsterdam naar Jakarta een korte tankstop gehad in Dubai. Helaas hadden we enige vertraging opgelopen dus er was geen mogelijkheid om even de benen te strekken op het vliegveld van Dubai. Er werd alleen snel even getankt, de mensen die in Dubai moesten zijn gingen het vliegtuig uit, en mensen die vanuit Dubai naar Jakarta gingen stapten in. Annemieke werd verblijd met een gezellig en erg spraakzaam Indonesisch omaatje. Ze begreep niks van de taal die wij spraken. Toen haar zoon in het Engels tegen Annemieke begon te spreken snapte ze het helemaal niet meer.Gelukkig was ze niet de hele nacht zo actief geweest, dus we konden in het vliegtuig ook nog even werken aan de jetlag.
Op het vliegveld van Jakarta hebben we ongeveer 2 uur moeten wachten voordat we weer verder konden. Birgit was erg misselijk en moest zelfs overgeven. Na een vlucht van een kleine 2 uur kwamen we op Medan aan. De verzorging in het vliegtuig was erg goed. Wat zijn de stewardessen vriendelijk zeg. Niet gemaakt hoor. Nee echt aardig en super vriendelijk. Het vliegveld van Medan heeft wel wat weg van zo'n klein Grieks vliegveldje. Hele korte banden voor de bagage en een gebouw dat meer lijkt op een lokaal trein station in Nederland dan op een vliegveld van een grote stad.
Nadat we even gewacht hadden op onze koffers vertrokken we naar buiten. Daar stond onze gids Jazz (dat is zijn "artiestennaam") en chauffeur Addy al te wachten. Zij brachten ons eerst naar het reisbureau waar ze voor werken. Daar werd ons verteld hoe de komende 7 dagen eruit gaan zien. Na deze uitleg werden we bij ons hotel afgezet. Met Addy en Jazz is afgesproken dat ze ons morgen om 9:30 uur komen oppikken. We maken dan eerst een stadrondrit en daarna vertrekken we de bush in naar Tangkahan (of zoiets...).
We hebben vanmiddag even de stad verkend. Hier kunnen we heel kort over zijn: we hebben echt nog nooit zo'n vieze, smerige en stinkende stad gezien als Medan. Het verkeer is helemaal een hysterische en chaotische bende. We zullen in elk geval blij zijn als we morgen deze stad gaan verlaten.
We hebben ook alweer vrienden gemaakt. Een "local", Edy genaamd, sprak ons aan met de vraag waar we vandaan kwamen. Toen we vertelden dat we uit Nederland kwamen ging hij in het Nederlands verder. Toen we tegen het einde van de middag, na onze korte verkenningstocht door Medan, Edy weer tegen kwamen vertelden we hem dat we een leuk restaurantje zochten. Hij heeft ons naar een restaurant hier in de stad gebracht. Door straatjes waar de toerist normaal niet komt. Niet te geloven wat je dan allemaal ziet! Mensen en kinderen die leven op straat. Ze zitten het eten uit te zoeken op een stuk plastic en eten dit daarna samen met de katten op. Echt vreselijk om te zien. Medan heeft de meeste daklozen na Djakarta.
We hebben met zijn drieën gegeten voor 15 euro (inclusief die grote Bintang waar ik toen wel èrg veel zin in had). Voor de outsiders: Bintang is eigenlijk onder licentie gemaakt Heineken bier. Ik hield mijn hart al vast want maandag begint hier de ramadan. Hier in het hotel is ook al geen druppel alcohol te scoren en met deze temperaturen wil er echt wel een biertje in.
Op de weg naar huis hebben we nog een half uurtje moeten schuilen omdat er een enorme hoeveelheid water naar beneden kwam met het nodige onweer. Grappig was dat na de 2e donderslag de stad zonder stroom zat. Erg apart om mee te maken. Nu is het weer droog, en nog steeds erg warm.
Goed, ik hou er weer mee op. Ik geloof niet dat we de komende dagen internet hebben dus de weblog wordt de komende dagen even niet bijgehouden. De eerstvolgende keer zal in Jakarta worden. We gaan nog even een frisje drinken en genieten van de live muziek hier in het hotel. Dan naar de lakenstraat want de komende dagen worden pittig. Met Max gaat het gelukkig beter. Oh ja even nog dit: ik, Annemieke, heb mijn mobiel niet meegenomen. Dus heb je iets gestuurd en krijg je geen antwoord dan weet je hoe het komt.
Groetjes van ons drietjes. Carpe Diem.

Max